Pandemi nedeniyle evlerimize kapandık, dünyada hayat durdu. İnsanlar işine öğrenciler okuluna gidemedi. Mecburiyetten bir anda uzaktan eğitim diye bir tür çıkardılar, getirdiler önümüze koydular. Yüz yüze eğitimde al, oku, ezberle taktiği yerine; otur, dinle, uğraş ama anlama taktiği geldi. Yani bizler bu dönemde kendi kuyruğunu yakalamak için dönüp duran köpecikler gibiyiz. Dönüyoruuuz dönüyoruuuz hep aynı yer. Hep aynı yorgunluk ve hep aynı ağrılar. Üstelik bizleri asıl yoran günlerce uğraştığımız ödev değil, o ödevden düşük not almak. Eğer düşük notu hak ettiysek tamam, fakat 3 gün uğraşıp noktasına virgülüne dikkat ederek hazırladığımız ödevlerde sorun nedir? Düşük not aldım ama ben neden aldım?

     Pandemi koşulları oldukça zorlayıcı. Başta psikolojik olarak çökmüştük ancak şuan bilgisayar başında oturmaktan fiziksel olarak çöktük. Bu arada o bilgisayarı olupta beli, boynu ağrıyanlar şanslı sayılıyor. Sahi kaç paraydı bir bilgisayar?

     Anlayış istiyoruz. Hakkımız olmayan notu değil hakkımız olan hayatı istiyoruz. Bizler ders çalışmak istiyoruz, eğer fırsat bulursak çalışacağız. Bizler fırsat istiyoruz.

Yani sizce bu düzensizlik iyi mi?

Yazan:

Mervegül KOCAKOÇ

Hitit Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Çocuk Gelişimi Bölümü öğrencisi olan Mervegül Kocakoç aslen Ordu ili Çaybaşı ilçesindendir.